Gizem adım.
İstanbul.
Müziksiz yapamam. Şarkılarla yaşarım. Kadıköy'ü pek bi severim.
Bir de yazmayı.
Ne yapmaya çalıştığımı bende anlamadım
(Source: yagmurusevenkiz)
Reblogged from yagmurusevenkiz with 109 notes
bütün bu olanlara, tüm özlemlerine dayanmaya çalışıyorsan seviyorsun. başka türlü anlatılamaz
yazın ilk sivrisineğini öldürdüm, hayırlı olsun
olm kendimi çok değersiz hissediyorum ya
Babasını deli gibi seven kızlardan olamadım.
Arkadaşlık kuramadım onunla. Beni hiçbir zaman anlamadı. Hemde hiçbir zaman. Hep bir şeyler eksik kaldı. Bazı şeyleri çok içime attım. Hasta oldum. Yazılara verdim kendimi. Şarkılara aşık oldum. İçimde dönüp dolaşan ama bir türlü dışarı çıkmayan kelimelerimi onlar yansıttılar hayatıma. Onlar ses verdiler belki de bana. Tüm bunlar yaşanırken sadece olup biteni izledim küçük bir drama filmi izler gibi. Bazen de uyuyakaldım filmin yarısında. Yorulmuştum.
Kokusunu bir an önce içime çekmek istediğim adama
Özlemin öyle büyüdü ki içimde, nefes alamaz oldum. Mutlu gibi gözüksem de aslında her dakika bitiyor olmaktan bıktım. Sonra sesini duyamıyor olmaktan, ellerini tutamamaktan, gözlerine bakamamaktan, dudaklarındaki tadı tadamamaktan, her gece sırtıma yüklediğim bir ton özlemle uyumaktan. Bu öylesine ağır geliyor ki artık. Yastığımın sağ tarafı hep ıslanıyor. İster istemez doluyor gözlerim. Göz bebeğime sığmıyorlar, damlıyorlar yastığıma. Elimden hiçbir şey gelmiyor ki. Çocuklar gibi ağlamaktan ve sürekli yazmaktan başka bir şey yapamıyorum. Kalbimin başka bir işi yokmuş gibi sürekli sızlanıp durmasından bıktım. Söyle ona sevgilim, daha fazla acıtmasın canımı.
Bir gün beni özlemeyecek olmandan korkuyorum
Odalarda ışıksızım İsmail
"Dağlar taşlar uçan kuşlar senin olsun yar. Deniz derya gökler hep yerinde dursun yar. Gönlüm senden bir şey ister nasıl desem yar. Alla beni pulla beni al koynuna yar."
Barış Manço
Kol Düğmeleri’ni sadece söylemeye çalıştım :(
Neyse, umarım beğenirsiniz
